اخبار و مقالات

آذر 16, 1398

«مسئله‌گشایی»

کودکان اطراف ما- مهارت‌های ارتباطی

یاداشت‌های عماد رضایی‌نیک

خانواده به‌معنای ایده‌آل و کامل وجود ندارد. یعنی نمی‌توان گفت این خانواده، مطلوب، صحیح و به‌هنجار است. اهمیت ندارد که یک خانواده دارای چند فرزند باشد، هر خانواده‌ای، درونِ خود، معمولاً مسائل و مشکلات خاص خودش را دارد. ما خانواده‌ی بی‌چالش کمتر پیدا می‌کنیم. نوع مواجهه مهم است. بگذارید به طبقه‌بندی برخی از آن‌ها بپردازیم.

۱.خانواده‌هایی که اصلا و ابدا به مسائل‌شان وقعی نمی‌نهند و متوجه آن‌ها نمی‌شوند و گاه قضایا را انکار می‌کنند.

۲.خانواده‌هایی که مشکلات را درک کرده اما برای آن‌ها چاره‌ای نه می‌یابند و نه می‌اندیشند.

۳.خانواده‌هایی که در صدد حل مشکل برمی‌آیند گاه توسط خود و گاه با استمداد از روان‌شناس و مشاور.

 

خانواده

 

«کن واتانابه» نویسنده ژاپنی از یک شیوه‌ی تفکر به‌نام «مسئله‌گشایی» حرف می‌زند که بی‌شباهت به خانواده‌های دسته‌ی سوم نمی‌باشد. شیوه‌ی تفکر همان‌طور که از آن استنباط می‌شود یک روش بوده و هر روشی آموختنی است. شیوه‌های تفکر‌ تا آخر عمر همراه آدمی بوده و در جایْ‌جایِ زندگی‌های‌مان سر‌و‌کله‌شان‌ پیدا می‌شود. «مسئله‌گشایی»، ما را برای تصمیم‌گیری‌های جدید آماده ساخته و خلاق می‌کند. افرادی که از شیوه‌های تفکر متفاوت بهره می‌برند، شبیه گوشی‌های موبایلی هستند که اَپ‌های‌ مختلف دارند تا در صورتِ لزوم از آن‌ها استفاده بشود. اطلاعات قبلی، آموزه‌های پیشین و عادت‌های همیشگی ما را به‌جلو نمی‌راند. ما با استناد به اطلاعات قبلی بیش‌تر در حالِ “درجا‌زدن” خواهیم بود. «مسئله‌گشایی» موجب می‌شود وقتی درمی‌یابیم‌ فرزندمان مشکلی، نگرانی یا دغدغه‌ای دارد در صددِ حل آن برمی‌آییم. این ماجرا از یک فرمول ساده تبعیت می‌کند:

شناسایی+درک+اقدام= مسئله‌گشایی

حال مشکل‌مان می‌خواهد از عمیق‌ترین‌ها باشد تا ساده‌ترین‌ها. هرچه باشد مهم‌ این است دست روی دست نگذاریم. مشکلات، به‌خودی‌خود آب نمی‌ر‌وند و کم نمی‌شوند. درباره‌ی کودکان ماجرا پیچیده‌تر‌ هم می‌شود. عدم توجه و رسیدگی به‌یک مشکل به‌احتمال‌ زیاد زمینه‌ساز مشکلات دیگر خواهد شد.
یادمان نرود مسئله‌گشایی یک‌ آمادگیِ ذهنی-روانی برای‌ مواجهه با هر نوع مشکل و مسئله است.

, , , , , , , , , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید