اخبار و مقالات

خرداد 7, 1399

زندگی آب تنی در حوضچه‌ی اکنون است

یکی از چیزهایی که اضطراب انسان را کم می‌کند توجه به این نکته است که ما هیچ‌گاه نمی‌توانیم دریابیم که رویدادها در زندگی، به نفع یا به ضرر ما عمل می‌کنند و این ناآگاهی به کاهش اضطراب انسان کمک می‌کند. بسیاری اوقات ما به این دلیل دچار اضطراب می‌شویم که گمان می‌کنیم یک رویداد خاص، سرانجام در زندگی به نفع ما است و خواهان آن هستیم که آن رویداد در زندگی ما حاصل شود و بنابراین دچار اضطراب می‌شویم که آیا این رویداد اتفاق خواهد افتاد یا نه؟ همچنین در مورد رویداد دیگری گمان می‌کنیم که این رویداد در زندگی به ضرر ما است؛ بنابراین مدام در اضطراب هستیم که مبادا این رویداد در زندگی ما پیش آید و تلاش می‌کنیم مانع از وقوع آن شویم؛ اما اگر توجه کنیم که این‌گونه نیست و ما نمی‌توانیم بفهمیم که آیا حوادث سرانجام به نفع ما عمل می‌کنند یا به ضرر ما، آن هنگام اضطراب ما برای تحقق یا عدم تحقق رویدادها کاهش پیدا می‌کند. ‌
تصور کنید در مقطعی از زندگی، شما به‌تمام‌معنا سعی خود را برای قبولی در کنکور در شهری خاص کرده‌اید و در اثر یک اتفاق، به نحو مطلوب کنکور را نگذرانده‌اید و درنتیجه به‌جای قبولی در شهر موردنظر خود، در شهر دیگری در دانشگاه پذیرفته شده‌اید. در ابتدای امر گمان می‌کنید عدم قبولی در شهر خاصی که طالب آن بوده‌اید اتفاقی است نامطلوب و خسرانی است که شما بدان دچار شده‌اید و در درون دچار نارضایتی و اضطراب می‌شوید اما در ادامه، حضور شما در آن شهری که قبول شده‌اید زمینه‌ساز ازدواج شما با یک فرد ایده‌آل می‌شود که به نظر می‌رسد این ازدواج، اتفاقی است خوشایند که در زندگی به نفع شما است؛ بنابراین قبولی در این شهر که در ابتدا سبب اضطراب بود و خسران به نظر می‌رسید تبدیل به نعمت و اتفاق مطلوب می‌شود؛ در ادامه زندگی متوجه می‌شوید که همسر شما قادر به فرزند آوری نیست و شما نمی‌توانید صاحب فرزند شوید؛ بنابراین ازدواج با این فرد که در ابتدا اتفاقی خوشایند بود تبدیل به اتفاقی ناخوشایند می‌شود و شما دوباره دچار احساس اضطراب می‌شوید.

‌ آینده همواره برای ما با ابهام همراه است و هر خوشی می‌تواند به ناخوشی تبدیل شود و یا ناخوشی به خوشی مبدل شود و از آن‌جا که ما نمی‌توانیم بفهمیم که کدام رویداد سرانجام به نفع یا به ضرر ما عمل می‌کند؛ به‌همین منظور ما از وقایع بسیار خوشحال یا بسیار اندوهگین نمی‌شویم. بیایید تمرین کنید و یک واقعه را که به گمان خود مطلوب یا نامطلوب است، ثبت کنید و در طول زمان به سراغ نوشته خود بروید و ارزیابی خود درباره این رویداد مثبت یا منفی را در طول زمان بررسی کنید که آیا با گذر زمان ارزیابی شما از آن رویداد ثابت مانده است یا دچار تغیر شده است. به نظر می‌رسد با انجام این تمرین به‌صورت شهودی به این فهم برسیم که بهترین واکنش در برابر رویدادها در زندگی‌ای که سرانجام امور در آن مشخص نیست، صبر است.

 

, , , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید