اخبار و مقالات

بهمن 30, 1398

«پدر‌و‌مادربودن یعــنی…»

کودکان اطراف ما / پدر‌و‌مادری یعنی چه؟

گاه، احساس برتری و قدرت‌مندیِ ما نسبت به کودکان موجب می‌شود، گمان کنیم که آن‌ها هنوز برای حل بسیاری از مشکلات کوچک هستند و یا حتی کوچک‌تر‌ از آنند که بتوانند مزه‌ی ناکامی و شکست را بچشند. این باور به‌احتمال‌فراوان راجع‌به بسیاری از کودکان غلط است. قبل از هر چیز، بزرگ‌تر‌ها می‌بایست این استنباط‌های شخصی را بشناسند. و سپس، اطمینان و اعتماد‌به‌نفس را در آن‌ها بپرورانند. حال ممکن است بگوییم چه‌طور؟
گامِ اول، تصمیم به داشتن احساس اطمینان به آن‌ها است. این‌که آن‌ها‌ دارای رأی، نظر و نگرش هستند. هرچند ممکن است سطحی، واقع‌بینانه و به‌دور از عُرف باشد. بزرگ‌ترها هیچ‌گاه بر این باور نخواهند بود که فرزندان‌شان را به‌دستِ سرنوشت بسپرند و یا آن‌که الگوی “هرچه پیش آید، خوش آید” را در ذهـن داشته باشند. هم‌چنین بهتر است بزرگ‌ترها بدانند، فرزندان تجربیات گوناگون زندگی را به‌سرعت و به‌یک‌باره فرا نخواهند گرفت.
پیشنهاد می‌شود، بیش از آن‌که بزرگ‌ترها برای کودک سایه‌ای باشند تا در آن آن‌ها حس آسودگی داشته باشند، بهتر است هم‌چون صـافی عمل کنند تا از طریق آن، فرزندشان با تجربه‌های‌ گوناگون زندگی روبه‌رو شود و با آن‌ها دست‌و‌پنجه نـرم کند. بزرگ‌ترها گاه می‌بایست فرصت‌طلب باشند تا از موقعیت‌های مناسب استفاده کنند تا کودکان مجالِ تجربه‌ی توانایی‌های‌شان را کسب کنند.

پدر‌و‌مادری، یعنی آمادگی و رویارویی برای لحظاتی که مشکل برای کودک پیش آمده. پدر‌و‌مادری، یعنی من هسـتم تا «باهــم» حل‌‌اش کنیم. پدر‌و‌مادری، یعنی اوقات بد و خوب همیشه هستند، پس، رابطه‌مان سرِجای‌اش است. بزرگ‌ترها می‌توانند این نگرش و روش را از همان ابتدای تولد آغاز کنند. به‌تدریج، با دقت و راهنمایی، چالش‌ها و مشکلات را زیر نظر می‌گیریم و برای آن‌ها چاره و اقدام می‌اندیشیم.
به‌نظرتان پدر‌و‌مادری یعنی چه؟

, , , , , , , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید