اخبار و مقالات

تیر 2, 1399

و اما عشق…

عشق واژه‌ای گوش‌نواز که چنان آشنا و عجین‌شده با زندگی و روح ماست که کم‌تر نیازی به تعریف آن می‌بینیم، شاید هم وجودش چنان بدیهی است که مُبرا از کج‌فهمی و سوءبرداشت می‌پنداریمش، لذا کمتر به سراغ توصیف آن می‌رویم.

اما امان از زمانی که بخواهیم آن را برای کسی تشریح کنیم یا تعریفی در یک خط برای آن ارائه دهیم. تازه اینجاست که متوجه می‌شویم این کلمه سه حرفیِ خوش‌آوا همانند وزنه شصت کیلویی است که باید روی دوش‌مان بگذاریم و مسافتی بیش‌تر از یک کیلومتر را بپیماییم. انتزاعی‌ترین مفهومی که تجربه شخصی و معنای فردی لازمه کشف آن است. تجربه‌‌‌ای که انتقال آن به دیگری و توصیه برای داشتن  تجربه مشابهه جز هدر دادن وقت و انرژی نیست و احتمالاً شیرینی و گوارایی تجربه اولیه را ندارد، معمولاً باید چیزی به آن اضافه یا از آن کم کرد و در مواقعی هم باید به‌کلِ آن را تغییر داد. در این زمان است که به سراغ منابع ادبی، فلسفی، روان‌شناسی و علمی می‌رویم.

پیچیدگی روابط و احساسات و جلوه عشق  گاهی همراه با خشم و غضب لحظه‌ای است و گاهی با شور و هیجان و ناله، این داستان‌ها بیشتر ما را سر درگم کرده و به سؤالات ذهن ما اضافه می‌کند؛ «مگر می‌شود عشق را تجربه کرد و خشونت داشت؟ 

 

, , , , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید